დიფერენციული დიაგნოზები

ნიშნები / სიმპტომები
გამოკვლევები
ნიშნები / სიმპტომები

ხველისა და ცხელების გარდა, შეიძლება შეგვხვდეს გულმკერდის პლევრიტული ტკივილი, ქოშინი და ნახველი, რომელიც შეიძლება იყოს ლორწოვან-ჩირქოვანი.

გამოკვლევები

რენტგენი: ხშირია წილოვანი კონსოლიდაცია.

სისხლის კულტურა: დადებითია ინფექციის გამომწვევ მიკროორგანიზმზე.

ნახველის კულტურა: ინფექციის გამომწვევი მიკროორგანიზმის ზრდა.

ნიშნები / სიმპტომები
გამოკვლევები
ნიშნები / სიმპტომები

1 წლამდე ასაკის ბავშვებში ქვედა რესპირატორული ტრაქტის ინფექციის ყველაზე ხშირი მიზეზი.[94]

ხანდაზმული ასაკის და სუსტი იმუნიტეტის მქონე პაციენტებში ქვედა რესპირატორული ტრაქტის ინფექციის მნიშვნელოვანი და ხშირად შეუცნობელი მიზეზი.[95]

იწვევს ზედა და ქვედა რესპირატორულ სიმპტომებს, რაც პიკს აღწევს 3-დან 5 დღის განმავლობაში და გადის 7-დან 10 დღის განმავლობაში.

ახასიათებს სეზონური ეპიდაფეთქებები. ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში ეს მეტწილად ხდება ნოემბრიდან აპრილამდე. პიკს აღწევს იანვარსა ან თებერვალში. სამხრეთ ნახევარსფეროში ზამთრის სეზონის ეპიდაფეთქება ვლინდება მაისიდან სექტემბრამდე. პიკი ფიქსირდება მაისში, ივნისსა ან ივლისში. ტროპიკული და ნახევრადტროპიკული კლიმატის პირობებში სეზონური ეპიდაფეთქება, როგორც წესი, დაკავშირებულია წვიმის სეზონთან.[96]

გამოკვლევები

ანტიგენის დაფიქსირების ტექნოლოგიის გამოყენებით ამჟამად ხელმისაწვდომია სწრაფი ანალიზები, რომელიც შეიძლება ჩატარდეს 30 წუთზე ნაკლებ დროში. აღნიშნული ტესტების მგრძნობელობა და სპეციფიკურობა აჭარბებს 90%-ს და კლინიკური ლაბორატორიების უმრავლესობაში დიაგნოსტიკური ალგორითმის ძირითადი ნაწილია, რადგანაც კულტივირებას შეიძლება 4 დღიდან 2 კვირამდე დრო დასჭირდეს.[97]

ნიშნები / სიმპტომები
გამოკვლევები
ნიშნები / სიმპტომები

მნიშვნელოვანი რესპირატორული პათოგენია მოზრდილებსა და ბავშვებში; ჩვილებსა და მცირეწლოვან ბავშვებში ქვედა რესპირატორული ტრაქტის ინფექციების მეორე (რესპირატორულ-სინციტიური ვირუსის შემდეგ) ყველაზე ხშირი მიზეზია.[98]

მოზრდილებში, როგორც წესი, იწვევს ზედა სასუნთქი გზების მსუბუქ ინფექციებს, მაგრამ იმუნოკომპრომისულ პაციენტებში შეიძლება გამოიწვიოს ქვედა სასუნთქი გზების სიცოცხლისთვის საშიში ინფექციები.[99]

აშშ-ში ბოლო ათწლეულების განმავლობაში პარაგრიპის ვირუსის სეზონური განაწილება შეიცვალა. 1962 წლის შემდეგ პარაგრიპის ვირუსი- 1(PIV-1) და პარაგრიპის ვირუსი- 2 (PIV-2) ეპიდემიის სახით გამოჩნდა. ამჟამად გვხვდება ყოველ 2 წელიწადში ერთხელ, შემოდგომაზე. შედარებისთვის, პარაგრიპის ვირუსი- 3 (PIV-3) გვხვდება ყოველწლიურად, გაზაფხულის ეპიდემიის სახით. პარაგრიპის ვირუსი- 4-ის (PIV-4) სეზონური განაწილების დადგენა რთული აღმოჩნდა, რადგან დაავადება როგორც წესი, მსუბუქია და ვირუსის დეტექცია არ არის ადვილი. განვითარებად და ტროპიკულ ქვეყნებში პარაგრიპის ვირუსს სეზონური ვარიაციები არ ახასიათებს.[100]

გამოკვლევები

დიაგნოზისთვის დამადასტურებელი ანალიზია პარაგრიპის კულტურა ცხვირ-ხახიდან ან ქვედა რესპირატორული ტრაქტიდან.[101]

ხელმისაწვდომია ანტიგენის სწრაფი დეტექციის ტესტი იმუნოფლუორესცენტული და იმუნოფერმენტული ანალიზით. დაფიქსირებული მგრძნობელობა 75% - 95%-ია.[102]

ასევე შეიძლება ჩატარდეს სეროლოგიური ანალიზი, მაგრამ აღნიშნული დიდ დროს მოითხოვს.

ხელმისაწვდომი გახდა მულტიპლექს-პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის ტესტი, რომლითაც შესაძლებელია რამდენიმე რესპირატორული ვირუსის დეტექცია. მგრძნობელობა 95-100%-ია, სპეციფიკურობის საუკეთესო მაჩვენებელთან ერთად.[103]

აღნიშნული მასალა უნდა გამოიყენოთ disclaimer მიხედვით