პროგნოზი

პროგნოზს განსაზღვრავს 3 ძირითადი ფაქტორი: პაციენტის ასაკი, ჯანმრთელობის ზოგადი მდგომარეობა (ტანამდევი დაავადებების არსებობა) და მდგომარეობა, სადაც ანტიბიოტიკებით მკურნალობა მიმდინარეობს. ზოგადად, სიკვდილობის სიხშირე ამბულატორიულ პაციენტებში არის <1%, ხოლო ჰოსპიტალიზებულებში სიკვდილობის სიხშირე ცვალებადობს 5-15%-ის დიაპაზონში, მაგრამ იზრდება 20 - 50 %-მდე პაციენტებში, რომლებსაც ინტენსიურ განყოფილებაში მოთავსება ესაჭიროებათ.[5][133]

რამდენიმე რისკფაქტორი, როგორიცაა ბაქტერიემია, ინტენსიურ განყოფილებაში მოთავსება, თანმხლებ დაავადებები (განსაკუთრებით ნევროლოგიური დაავადებები) და პოტენციურად მრავალი მედიკამენტის მიმართ რეზისტენტული პათოგენით განპირობებული ინფექციები (მაგ. ოქროსფერი სტაფილოკოკი, ლურჯ-მწვანე ჩხირი, ენტერობაქტერიები), მომატებულ 30-დღიან სიკვდილობასთან არის დაკავშირებული.[35][134][135][136]

განმეორებითი ჰოსპიტალიზაციის სიხშირე CAP -ის მქონე პაციენტებში ცვალებადობს 7%-12% დიაპაზონში.[137][138] შემთხვევათა უმრავლესობაში, თანამდევი დაავადებების გამწვავება (ძირითადად კარდიოვასკულარული, ფილტვის ან ნევროლოგიური დაავადება) განაპირობებს განმეორებით ჰოსპიტალიზაციას.

საპროგნოზო ბიომარკერები, როგორიცაა პრო-ადრენომედულინი, წინაგულების ნატრიურეზული პეპტიდის პროჰორმონული ფორმები, კორტიზოლი, პროკალციტონინი და C-რეაქტიული ცილა შეისწავლებოდა, როგორც სიკვდილობის საპროგნოზო ფაქტორები; თუმცა, საჭიროა შემდგომი კვლევები ამ ბიომარკერების აღნიშნული ფუნქციის კლინიკურ პრაქტიკაში გამოყენებამდე.[139]

აღნიშნული მასალა უნდა გამოიყენოთ disclaimer მიხედვით