პირველადი პრევენცია

პნევმონიის პრევენცია ფოკუსირდება პათოგენზე, რომელიც იწვევს დაავადებას სპეციფიკური ვაქცინაციის მეშვეობით ან დაავადების განვითარებასთან დაკავშირებული რისკის მართვასთან. პრევენციის ძირითადი საშუალებები არის გრიპის და პნევმოკოკის ვაქცინაცია და მოწევის შეწყვეტის მართვა.[4][60] [ Cochrane Clinical Answers logo ]

აშშ იმუნიზაციის პრაქტიკის მრჩეველთა კომიტეტის (ACIP) რეკომენდაციები ვაქცინაციასთან დაკავშირებით:[61]

  • იმუნოკომპეტენტურ ან 65 და მეტი წლის მოზრდილებს უნდა გაუკეთდეთ 13-ვალენტიანი პნევმოკოკური კონიუგირებული ვაქცინის (PCV13) ერთი დოზა, თუ მათ ადრე PCV13 არ გაუკეთებიათ, ხოლო შემდეგ - 23-ვალენტიანი პნევმოკოკური პოლისაქარიდული ვაქცინის (PPSV23) ერთი დოზა PCV13-დან სულ მცირე 1 წელიწადში და PPSV23-ის ბოლო დოზიდან სულ მცირე 5 წელიწადში. პაციენტებს, რომლებსაც ადრე გაუკეთდათ PPSV23 (მაგრამ არა PCV13), უნდა გაუკეთდეთ PCV13-ის ერთი დოზა PPSV23-დან სულ მცირე ერთ წელიწადში. 19-დან 64 წლამდე ასაკის მოზრდილემა სპეციფიკური თანმხლები დაავადებებით, ასევე 19 და მეტი წლის მოზრდილებმა იმუნოკომპრომისული მდგომარეობით, ცერებროსპინალური სითხის გაჟონვით ან კოხლეარული იმპლანტით, ასევე უნდა გაიარონ ვაქცინაცია მიმდინარე გრაფიკის შესაბამისად.

  • ყველა პაციენტმა უნდა გაიაროს გრიპის ყოველწლიური, ასაკის შესაბამისი ვაქცინაცია, თუ მათ ამის უკუჩვენება არა აქვთ.

  • დამატებითი ინფორმაცია ვაქცინაციის მიმდინარე გრაფიკის შესახებ და პაციენტის სპეციალური პოპულაციების შესახებ შეგიძლიათ იხილოთ ბოლო ACIP ვაქცინაციის გრაფიკში.

ვაქცინაციის გრაფიკი იცვლება ლოკაციის მიხედვით; იხილეთ რეკომენდაციების ადგილობრივი სახელმძღვანელო.

აღნიშნული მასალა უნდა გამოიყენოთ disclaimer მიხედვით