მიდგომა

პაციენტებს შეიძლება აღენიშნოთ რამდენიმე ტიპის გამოვლინება. ანემიის შეფასების ურგენტულობა დამოკიდებულია მის სიმძიმეზე პირველი გამოვლინებისას. მწვავე სისხლდენის მქონე პაციენტებს აღეშნებათ ჰიპოვოლემია და ფონური მიზეზის სიმპტომები და ნიშნები.[9]

საწყისი შეფასება

შეფასება უნდა მოიცავდეს აქტიური ან მწვავე სისხლდენის ნებისმიერი წყაროს იდენტიფიცირებას.

  • მწვავე სისხლდენის შემთხვევაში საწყისი მიზანია სწრაფი ჰემოდინამიკური სტაბილიზაცია. კლინიკური გამოვლინებების მშვიდ მდგომარეობაში შეფასდებამდე შეიძლება დაიკარგოს სისხლის საერთო მოცულობის 30%-მდე. ძირითადი ნიშნებია: ჰიპოტენზია, სიფერმკრთალე, ცივი წებოვანი კანი, ძაფისებრი პულსი, ტაქიკარდია, ქოშინი ან ჰაერის უკმარისობა, ფსიქიკური მდგომარეობის ცვლილება, კონფუზია და კომა. კისრის ჩავარდნილი ვენები ზურგზე დაწოლ მდგომარეობაში მიუთითებს სხეულის სისხლის საერთო მოცულობის სულ მცირე 30%-დან 40%-მდე დაკარგვაზე. სისხლდენაზე გამოკვლეული უნდა იყოს ყველა ფიზიოლოგიური ფოსო/აპერტურა. ასევე უნდა განისაზღვროს ნებისმიერი დაზიანების მექანიზმი და ადგილი.

  • კუჭ-ნაწლავის ტრაქტიდან სისხლდენაზე ეჭვს აჩენს ანამნეზში გასტროინტესტინური სისხლდენის, გასტრიტის, ნაწლავის ანთებითი დაავადების, ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატის (NSAID) ან კორტიკოსტეროიდების გამოყენების, ალკოჰოლის მოხმარების ადრინდელი ეპიზოდები ან ციროზის არსებობა. ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატის ან კორტიკოსტეროიდების გამოყენება დაკავშირებულია პეპტიკურ წყლულთან. ალკოჰოლის მოხმარება და ციროზი ასოცირებულია კოაგულაციურ დარღვევებსა და საყლაპავის ვენების ვარიკოზულ გაგანიერებასთან. კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ქვედა ნაწილიდან სისხლდენა ვლინდება რექტული ახალი სისხლდენით (ჰემატოქეზია). მელენა და/ან სისხლიანი პირღებინება მუცლის ტკივილით ან მის გარეშე მიუთითებს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილიდან სისხლდენაზე. მოულოდნელი მძაფრი ტკივილი საეჭვოს ხდის ანევრიზმის გაგლეჯას; ტკივილი შეიძლება იყოს სპონტანური ან განპირობებული ტრავმით ან კოკაინის ან ამფეტამინის გამოყენებით. დიდი სისხლძარღვის დაზიანების შემთხვევაში შესაძლებელია ცნობიერების დაკარგვა. შესაძლოა ასევე ანამნეზში იყოს ჰიპერტენზია ან კოლაგენური დაავადება. დიდი პულსური წნევა მიანიშნებს ანევრიზმის გაგლეჯაზე. მუცლის ღრუში პულსაციური წარმონაქმნის არსებობა მიუთითებს აბდომინურ აორტის ანევრიზმაზე. ფერდის ან მუცლის ეკქიმოზი ინტრააბდომინურ სისხლდენაზე მიანიშნებს.

  • თუ არსებობს ახლახან ჩატარებული ოპერაციის ანამნეზი, განიხილება სისხლის ერთდროული დაკარგვა ქირურგიული ჩარევის ადგილიდან. უნდა შეიკრიბოს პრე-, ინტრა- და პოსტოპერაციული მიმდინარეობის დეტალური ანამნეზი, მათ შორის ინფორმაცია ოპერაციის დროს აღნიშნული რაიმე გართულებების შესახებ. ჰემორაგიით მიმდინარე დაავადებების ანამნეზი ან ჭარბი სისხლჩაქცევა შეიძლება მიუთითებდეს ფონურ კოაგულაციურ დარღვევაზე. უნდა ჩაიწეროს ნებისმიერი დანიშნული ანტიბიოტიკი, ვინაიდან ზოგიერთს შეუძლია თრომბოციტების დონის შემცირება.

  • სიყვითლე, განსაკუთრებით, თუ მას თან ახლავს დაღლილობა და სიფერმკრთალე, ეპიზოდურად მუქი შარდით მიანიშნებს ჰემოლიზურ პროცესზე, განსაკუთრებით, ახლახან გადატანილი ინფექციით, ახალი მედიკაკმენტებით ან ანამნეზში ავთვისებიანი მდგომარეობით.

  • ტესტები ეფუძნება ანამნეზს, გასინჯვას და აქტიური სისხლდენის საეჭვო ეტიოლოგიას. აღნიშნული შეიძლება მოიცავდეს შემდეგ პროცედურებს.

    • სისხლის საერთო ანალიზი, რომელიც აჩვენებს ნორმოციტულ ანემიას რეტიკულოციტების მაღალი რაოდენობით (>2%) და ნორმალური ან შემცირებული ჰემატოკრიტით. დილუცია თავდაპირველად არ ხდება, ასე რომ ჰემოგლობინი და ჰემატოკრიტი ზუსტად არ ასახავს ანემიის ჭეშმარიტ სიმძიმეს.

    • პროთრომბინის დრო/აქტივირებული ნაწილობრივი პროთრომბინის დრო, როგორც წესი, ნორმაშია, მაგრამ საჭიროა ტესტირება, რათა გამოვლინდეს პაციენტები კოაგულაციის დარღვევით (ანტიკოაგულანტების გამო), ჰემოსტაზის ფონური დეფექტებით ან მოხმარების კოაგულოპათიით. პაციენტებს, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილიდან სისხლდენით შეიძლება გამოუვლინდეთ მომატებული შარდოვანა, თუნდაც თირკმლის პრობლემების არარასებობისას. ეს გამოწვეულია სისხლის ათვისებით, რომელიც შარდოვანას წყაროა.

    • მუცლის ღრუს ულტრაბგერითი სკანირება: იძლევა ინტრააბდომინური სისხლდენის სწრაფი იდენტიფიკაციის საშუალებას და ნაჩვენებია მუცლის ტრავმასა ან მუცლის აორტის ანევრიზის გაგლეჯაზე ეჭვის შემთხვევაში.

    • სახსრების რენტგენი ნაჩვენებია ტრავმის მქონე პაციენტებში მოტეხილობების განსაზღვრისთვის. ლულოვანი ძვლის მოტეხილობა შეიძლება სისხლდენის მნიშვნელოვანი წყარო იყოს.

    • კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილიდან სისხლდენის დასადგენად აუცილებელია კუჭ-ნაწლავის ზედა ნაწილის ენდოსკოპია. მარილხსნარით ნაზოგასტრული ლავაჟის რუტინულად გამოყენება მკურნალობის საწყის ეტაპზე აღარ არის რეკომენდებული, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ის აადვილებს შემდგომ პირდაპირ ვიზუალიზაციას ენდოსკოპიური პროცედურებისთვის.[55][56][57]

    • კოლონოსკოპია საჭიროა კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ქვედა ნაწილიდან სისხლდენის წყაროს გამოსავლენად. კოლორექტული კიბოს მქონე პაციენტების სამედიცინო ისტორიების რეტროსპექტულმა მიმოხილვამ აჩვენა, რომ ანემია ყველაზე ხშირი სიმპტომი/ნიშანი იყო მათთან, ვისთანაც შესაძლოა არასწორად დაესვათ დიაგნოზი (კლინიკური გათვლა იქ, სადაც კოლორექტული კიბოს სავარაუდო/წინასწარი სიმპტომების არსებობისას არ დაიწყეს კოლორექტული კიბოს სადიაგნოსტიკო პროცესი).[58]

    • ენდოსკოპია კაფსულით შესაძლოა დიაგნოსტიკური, მაგრამ არასამკურნალო საშუალება იყოს იმ სიტუაციებში, როდესაც საეჭვოა მიუდგომელი ადგილებიდან (მაგ.,წვრილი ნაწლავიდან) სისხლდენა.[59]

    • დიაგნოსტიკური ლაპაროტომია, რომელიც შესაძლოა საჭირო იყოს აბდომინური სისხლდენის მქონე პაციენტებში სისხლდენის წყაროს გამოსავლენად, განსაკუთრებით, თუ არსებობს მუცლის ტრავმის ან მუცლის ღრუზე ოპერაციის ანამნეზი.

    • სხეულის ტრავმით დაზიანების ან ანევრიზმის გაგლეჯის გამო ჩატარებული კომპიუტერული ტომოგრაფია (CT) ავლენს შინაგანი ორგანოების დაზიანებებს ან ანევრიზმის გავრცელებასა და ხასიათს, ამასთან, ადგენს სისხლდენის წყაროს.

ანემიის მქონე ბევრი პაციენტი არამწვავე ან არააქტიური სისხლდენის ფონზე უსიმპტომოა და ანემია აღინიშნება მხოლოდ სისხლის საერთო ანალიზით. ეს ფასდება გაურკვეველ მდგომარეობად. ანემიის სიმპტომებია: სიფერმკრთალე, დაღლილობა, სისუსტე, ფიზიკური დატვირთვის ამტანობის დაქვეითება და ქოშინი ვარჯიშის დროს. აღნიშნული სიმპტომების არსებობის შემთხვევაში უნდა გაკეთდეს სისხლის საერთო ანალიზი. პაციენტებში, ჰემოლიზური ანემიით სიყვითლის არსებობა დამატებითი ნიშანია.

დიაგნოსტიკის პირველი ნაბიჯია ანემიის ტიპის იდენტიფიცირება სისხლის საერთო ანალიზის შედეგების გამოყენებით. ფარდობითი შედეგიანობის გამო ერითროციტების საშუალო კორპუსკულური მოცულობა (MCV) და ერითროციტების განაწილების სიგანე (RDW) ყველაზე რეკომენდებული კომპონენტებია ანემიების უმეტესი ნაწილის საწყისი კლასიფიცირებისთვის.

ანემია შეიძლება იყოს:

  • მიკროციტული ( საშუალო კორპუსკულური მოცულობა <80 ფემტოლიტრი [fL]): უნდა განისაზღვროს სისხლის შრატის რკინა.[60]

  • ნორმოციტული ( საშუალო კორპუსკულური მოცულობა 80-100 ფემტოლიტრი [fL]): შესწავლილი უნდა იყოს რეტიკულოციტების რაოდენობა, რათა განისაზღვროს ანემია ჰიპოპროლიფერაციულია (<2%) თუ ჰიპერპროლიფერაციული (>2%).

  • მაკროციტული (საშუალო კორპუსკულური მოცულობა >100 ფემტოლიტრი [fL]): პერიფერიული სისხლის ნაცხის შესწავლა მეგალობლასტებსა და ჰიპერსეგმენტირებულ ნეიტროფილებზე. აღნიშნული უჯრედების გამოვლენის შემთხვევაში ანემია მეგალობლასტურია, ხოლო მათი არარსებობისას - არამეგალობლასტური. com.bmj.content.model.assessment.Caption@488086a5[Figure caption and citation for the preceding image starts]: ანემიის შეფასების ალგორითმიშექმნილია BMJ ცოდნის ცენტრის მიერ [Citation ends].

მიკროციტული ანემია: სისხლის შრატში რკინის პათოლოგიური მაჩვენებელი

შრატში რკინის დაბალი დონე, მომატებული საერთო რკინის შეკავშირები უნარი (TIBC) და ფერიტინის დაქვეითებული რაოდენობა რკინადეფიციტურ ანემიაზე მიუთითებს.

  • რკინის დეფიციტი იწვევს ასოცირებულ რეაქტიულ თრომბოციტოზს, რაც დამატებით ინფორმაციას იძლევა. რკინის დეფიციტი არ არის დიაგნოზი და მიზეზის გასარკვევად საჭიროებს შემდგომ გამოკვლევას.[13][14][15]

  • ხორცით ღარიბი დიეტა იწვევს რკინის დეფიციტს. გენერალიზებული მალნუტრიცია ხშირად განაპირობებს ერთდროულად B12 ვიტამინის და/ან ფოლიუმის მჟავის დეფიციტს, რა შემთხვევაშიც, ანემია ნორმოციტულია. ბავშვებს შეიძლება ჰქონდეთ პიკაციზმი.

  • შეიძლება აღინიშნოს ანამნეზში სისხლდენა. ქალებს შესაძლოა ჰქონდეთ ჭარბი მენსტრუაციის ანამნეზი. "ყავის ნალექის" მსგავსი ღებინება, ჰემატემეზისი ან მელენა მიუთითებს კუწ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილიდან სისხლდენაზე. ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდული პრეპარატების ან კორტიკოსტეროიდების გამოყენება დაკავშირებულია პეპტიკურ წყლულთან. ალკოჰოლის მოხმარება და ციროზი ასოცირებულია კოაგულაციურ დარღვევებსა და საყლაპავის ვენების ვარიკოზულ გაგანიერებასთან. რექტული ახალი სისხლდენა მიუთითებს ჰემოროიდულ დაავადებაზე, რაც ვლინდება რექტული გამოკვლევისას. ჰემოფთიზი შეიძლება მიუთითებდეს გუდპასჩერის სინდრომსა ან ფილტვის იდიოპათიურ ჰემოსიდეროზზე. იშვიათად, შეიძლება გამოვლინდეს სისხლის ხშირი დონაციის ან თვითდაზიანების ანამნეზი. ავიდურ მორბენლებს შესაძლოა ჰქონდეთ ე.წ."მორბენალის ანემია", გამოწვეული განმეორებადი მექანიკური ტრავმით (ასევე ცნობილია, როგორც "მარშისმიერი ჰემატურია"). ანამნეზში კუჭის ოპერაცია, ცელიაკია ან წვრილი ნაწლავის ფართო რეზექცია მიანიშნებს მალაბსორბციის მიზეზზე. ხშირი მიზეზია ორსულობა. ანამნეზში მუქი შარდი მიუთითებს ღამის პაროქსიზმულ ჰემოგლობინურიაზე.

  • რკინის დეფიციტის ნიშნებია: კოილონიქია, ანგულარული ხეილოზი, გლოსიტი და თხელი თმა.

  • გამოკვლევა ეფუძნება ანამნეზს, გასინჯვას და მოიცავს შემდეგს:

    • განავლის ანალიზი ფარულ სისხლდენაზე, რომელიც უნდა გაკეთდეს ყველა პაციენტთან და დადებითად ჩაითვლება, თუ აღინიშნება გასტროინტესტინური სისხლდენა.

    • კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილის ენდოსკოპია, რომელიც უნდა შესრულდეს, თუ არსებობს გასტროინტესტინური ტრაქტის ზედა ნაწილიდან სისხლდენის ანამნეზი ან დადებითია განავალში ფარული სისხლდენაზე ტესტი. მისი საშუალებით შესაძლოა გამოვლინდეს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ზედა ნაწილიდან სისხლდენის წყარო (პეპტიკური წყლული, გასტრიტი, საყლაპავის ვენების ვარიკოზული გაგანიერება), დიაფრაგმის თიაქარი, მეკელის დივერტიკული ან კუჭის მომატებული pH აქლორჰიდრიის დროს.

    • პერსისტენტული რკინადეფიციტური ანემიის დროს ენდოსკოპიით უარყოფითი შედეგების მიღების შემდეგ, უნდა ვიფიქროთ Helicobacter pylori-ზე, რაც გამოვრიცხავთ ავთვისებიან მდგომარეობებს, B12-ის დეფიციტს და იდიოპათიურ თრომბოციტოპენიურ პურპურას.[61]

    • იმუნოგლობულინი A-ქსოვილოვანი ტრანსგლუტამინაზას ტესტი უნდა შესრულდეს ყველა პაციენტთან. ის დადებითია ცელიაკიის დროს.

    • კოლონოსკოპია, რომელიც უნდა ჩატარდეს იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს კუჭ-ნაწლავის ტრაქტის ქვედა განყოფილებიდან სისხლდენის ანამნეზი ან განავალში ფარულ სისხლდენაზე ტესტი დადებითია. აღნიშნულმა შეიძლება გამოავლინოს ავთვისებიანი მდგომარეობები, დივერტიკულოზი, წყლულოვანი კოლიტი ან იშვიათი მიზეზები, როგორიცაა მემკვიდრეობითი ჰემორაგიული ტელანგიექტაზია; ავთვისებიანი მდგომარეობები უნდა განიხილებოდეს ყველა პაციენტთან, 40 წლის ასაკიდან, რომლებსაც აქვთ სწორი ნაწლავიდან სისხლდენის სიმპტომები ან განავლში ფარულ სისხლდენაზე ტესტი დადებითია.

    • გამდინარე ციტომეტრია უნდა განიხილებოდეს იმ შემთხვევაში, თუ არსებობს ჰემატურიის ანამნეზი ან ერითროციტების დაშლის შედეგები შეესაბამება ჰემოლიზურ ანემიას. ის ავლენს ერითროციტის ზედაპირული ცილების შემცირებულ ექსპრესიას (CD55 და CD59) და დიაგნოსტიკურია ღამის პაროქსიზმული ჰემოგლობინურიისთვის.

    • ტრანსვაგინალური ულტრაბგერა, რომელმაც შესაძლოა გამოავლინოს მენორაგიის მიზეზები, მათ შორის, ჰიპერპლაზია, დისპლაზია, ფიბროიდი ან პოლიპები; ავთვისებიანი მდგომარეობები უნდა განიხილებოდეს მენორაგიის მქონე პაციენტებში, 40 წლის ასაკიდან.

    • განავლის მიკროსკოპია, რომლითაც შეიძლება გამოვლინდეს ანკილოსტომა, ტრიქოცეფალოზი ან შისტოსომას კვერცხები. ეს უნდა შესრულდეს, თუ კლინიკური ნიშნები მიანიშნებს დიაგნოზზე ან არსებობს ენდემურ რეგიონებში მოგზაურობის ანამნეზი.

შრატში რკინის დაბალი დონე, დაქვეითებული საერთო რკინის შეკავშირების უნარი და ფერიტინი დაქვეითებული/ნორმა - მიანიშნებს თანარსებულ ანემიაზე ქრონიკული დაავადების დროს, რკინის დეფიციტით.

  • როგორც წესი, ანამნეზში ვლინდება ფონური ანთებითი პროცესი (ინფექცია, სიმსივნეები, აუტოიმუნური რეაქციები და ქსოვილის დაზიანება ტრავმის ან დიდი ოპერაციისგან). მხედველობაშია მისაღები ერითროპოეტინის დონე შრატში; შედეგი, როგორც წესი, ნორმაა ან მსუბუქად მომატებული. ჰიპოთირეოზმა და C ვიტამინის დეფიციტმა შეიძლება მცდარად გამოიწვიოს ფერიტინის დაბალი დონე.[62]

მიკროციტული ანემია: სისხლის შრატში რკინის განსაზღვრით - ნორმალური მაჩვენებელი

ყველაზე მნიშვნელოვანი გამოსარიცხი მიზეზია თალასემია. ძირითადად აღინიშნება ოჯახური ანამნეზი. დაავადება უფრო გავრცელებულია ხმელთაშუა ზღვის, ახლო აღმოსავლეთის ან სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის რეგიონებში მცხოვრებ პირებში. სიმძიმე მერყეობს უსიმპტომოდან მძიმე, ტრანსფუზიაზე დამოკიდებულ სიმპტომებამდე.[30][31]

გასინჯვით მიღებული მონაცემები შეიძლება ნორმაში იყოს ან გამოვლინდეს სპლენომეგალია, სიყვითლე, მუცლის შებერილობა და იქტერუსი. მორფოლოგიური ცვლილებები, მათ შორის ჩონჩხის ანომალიები, დიდი თავი, "ციყვისებრი სახე" და არასწორად განლაგებული კბილები აღინიშნება გარდამავალი და დიდი ბეტა თალასემიის დროს.

დიაგნოზისთვის მიმანიშნებელია სისხლის საერთო ანალიზით გამოვლენილი განმასხვავებელი ნიშნები: ერითროციტების საშუალო კორპუსკულური მოცულობის (MCV) მკვეთრად გამოხატული შემცირება (როგორც წესი, დაახლოებით 70 ფემტოლიტრი [FL]), ერითროციტებში ჰემოგლობინის საშუალო შემცველობის დაბალ მაჩვენებელთან ერთად; სამიზნისებრი უჯრედები პერიფერიული სისხლის ნაცხში და რეტიკულოციტის მომატებული რაოდენობა (> 2%). მენტცერის ინდექსი (MCV/RBC) <13 მიანიშნებს თალასემიას, ხოლო ინდექსის მაჩვენებელი >14 - რკინის დეფიციტზე.[63] რკინადეფიციტური ანემიისა და თალასემიის განსხვავებისთვის სხვადასხვა მათემატიკური მაჩვენებლების მეტა-ანალიზით, მიკროციტულიდან ჰიპოქრომულამდე ერითროციტების თანაფარდობამ (M/H) აჩვენა საუკეთესო მახასიათებელი, თუმცა ავტორებმა დაასკვნეს, რომ არც ერთი მაჩვენებელი არ იყო საკმარისად მაღალი დასკვნითი დიაგნოზის დასასმელად.[64] თალასემიის დიაგნოსტირება ხდება ჰემოგლობინის ელექტროფორეზის გამოყენებით. H ჰემოგლობინის, ბარტის ჰემოგლობინის არსებობა და თანმხლები ჰემოგლობინოპათიები (E ჰემოგლობინი, S ჰემოგლობინი, C ჰემოგლობინი, D ჰემოგლობინი) დიაგნოსტიკურია ალფა თალასემიისთვის, ხოლო HbF-ის მაღალი დონე HbA მინიმალური რაოდენობით ან მისი არარსებობით და HbA2-ის მომატებით - ბეტა თალასემიისთვის.

ნორმოციტული ანემია: ჰიპოპროლიფერაციული

შესაძლო დიაგნოზები

  • მოიცავს ერითროციტების პროდუქციის შემცირებით მიმდინარე დარღვევებს.

  • ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი სიმსივნეები და აპლაზიური ანემია[20] ყველაზე მნიშვნელოვანი დიაგნოზებია, რომლებიც უნდა გამოირიცხოს და ჩვეულებრივ უკავშირდება მრავლობით ციტოპენიას.

  • იზოლირებული ანემია, როგორც წესი, გამოწვეულია ჭეშმარიტი ერითროციტული აპლაზიით, რომელიც შეიძლება იყოს თვითგანკურნებადი ან პერსისტენტული. თირკმლის ქრონიკულმა დაავადებამ[25] ან ჰიპოთირეოზმა ასევე შესაძლოა იზოლირებული ანემია გამოიწვიოს.

  • მეორადი ჰიპერპარათირეოზი ამწვავებს ანემიას თირკმლის ქრონიკული დაავადების დროს.

ანამნეზი

  • ჰემატოლოგიურ ავთვისებიან სიმსივნესა ან აპლაზიურ ანემიაზე მიმიანიშნებელი სიმპტომებია: სისხლდენა, სისხლჩაქცევის ადვილად განვითარება, ღამის ოფლიანობა ან წონის კლება. პარვოვირუსის ინფექციამ, ინფექციურმა მონონუკლეოზმა, ვირუსულმა ჰეპატიტმა, მალარიამ, რესპირატორულმა ინფექციებმა, გასტროენტერიტმა, პირველადმა ატიპიურმა პნევმონიამ და ყბაყურამ შეიძლება გამოიწვიოს თვითკურნებადი ჭეშმარიტი ერითროციტული აპლაზია. ამ ეტიოლოგიების გამორიცხვა აუცილებელია.

  • ეპილეფსიის საწინააღმდეგო მედიკამენტები (ფენიტოინი, კარბამაზეპინი, ნატრიუმის ვალპროატი), აზათიოპრინი, სულფანილამიდები, იზონიაზიდი და პროკაინამიდი იწვევს ჭეშმარიტ ერითროციტულ აპლაზიას. ბენზოლმა, პენიცილამინმა და ოქროს პრეპარატებმა შეიძლება გამოიწვიოს აპლაზიური ანემია. ქლორამფენიკოლმა შეიძლება გამოიწვიოს ან აპლაზიური ანემია ან ჭეშმარიტი ერითროციტული აპლაზია. ქიმიოთერაპია იწვევს პანციტოპენიას.[65] დაავადების გამომწვევი მედიკამენტების შეწყვეტა იწვევს ანემიის კუპირებას.

  • პანციტოპენიის გამოწვევა შეუძლია რადიოთერაპიას, განსაკუთრებით, მენჯისა ან მკერდის ძვალის არეში ჩატარებულ სხივურ თერაპიას.

  • ანამნეზში იმუნოსუპრესია ან ქრონიკული ჰეპატიტი მიანიშნებს პერისიტენტულ ჭეშმარიტ ერითროციტულ აპლაზიაზე. შესაძლოა იყოს თირკმლის ქრონიკული დაავადების ან ჰიპოთირეოზი ანამეზი ან მათი ნიშნები.

გამოკვლევა

  • თრომბოციტოპენიით გამოწვეული ეკქიმოზი ან პეტექია მიანიშნებს ჰემატოლოგიურ ავთვისებიან სიმსივნეზე, მიელოდისპლაზიურ სინდრომსა ან აპლაზიურ ანემიაზე. ლიმფადენოპათია ან ცხელება მიანიშნებს ავთვისებიან მდგომარეობასა ან ინფექციებზე (მაგ., ინფექციური მონონუკლეოზი). სპლენომეგალია შესაძლოა აღინიშნოს ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი სიმსივნეების დროს.

  • შეიძლება აღინიშნოს სისტემური წითელი მგლურას, რევმატოიდული ართრიტის, დერმატომიოზიტის, კვანძოვანი პოლიარტერიიტის ან სკლეროდერმის კლინიკური სურათი, რაც იწვევს პერსისტენტულ ჭეშმარიტ ერითროციტულ აპლაზიას. შესაძლოა გამოვლინდეს პათოლოგია ფილტვის გასინჯვით (თუ ფილტვის კიბო პირველადია) ან წარმონაქმნი მკერდში (თუ ძუძუს კიბო პირველადია).

  • ტრუსოს დადებითი ნიშანი ან ხვოსტეკის დადებითი ნიშანი თირკმლის ქრონიკული დაავადების მქონე პაციენტებში მიუთითებს ჰიპოკალცემიაზე, რომელიც სავარაუდოდ დაკავშირებულია მეორეულ ჰიპერპარათირეოზთან.

საწყისი კვლევები

  • უნდა ეფუძნებოდეს ანამნეზს და გასინჯვით მიღებულ მონაცემებს.

  • სისხლის საერთო ანალიზმა შეიძლება აჩვენოს ასოცირებული ციტოპენია და დამახასიათებელი ცვლილებები, რაც სპეციფიკურია ჰემატოლოგიური ავთვისებიანი სიმსივნისთვის. პანციტოპენია მიანიშნებს აპლაზიურ ანემიაზე ან შესაძლოა გამოწვეული იყოს ქიმიო- ან რადიოთერაპიით. იზოლირებული ანემია მიანიშნებს ჭეშმარიტ ერითროციტულ აპლაზიასა ან თირკმლის ქრონიკული დაავადებით გამოწვეულ ანემიაზე.

  • ძვლის ტვინის ბიოფსია საჭიროა მწვავე ლეიკემიის (მწვავე ლიმფოციტური ლეიკემია, მწვავე მიელოგენური ლეიკემია), ქრონიკული მიელოგენური ლეიკემიის (CML), აპლაზიური ანემიის ან ძვლის ტვინის მეტასტაზების დასკვნითი დიაგნოზისთვის.

  • პარვოვირუსის საწინააღმდეგო ანტისხეულები დადებითია პარვოვირუსის ინფექციისას, რომელიც ჭეშმარიტი ერითროციტული აპლაზიის ყველაზე გავრცელებული ინფექციური მიზეზია.

სხვა გასათვალისწინებელი ტესტები

  • ჰეპატიტის სეროლოგია, მწვავე ან ქრონიკული აქტიური ჰეპატიტის გამოსარიცხად

  • ჰეტეროფილური ანტისხეულების გამოვლენის ტესტი ან ეპშტეინ-ბარის ვირუსის (EBV) IgM, ინფექციური მონონუკლეოზის გამოსარიცხად

  • მალარიის გამოსარიცხად პერიფერიული სისხლის სქელი და თხელი ნაცხი, თუ ანამნეზი და კლინიკური მონაცემები მიანიშნებს ამ დიაგნოზზე

  • ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის ტესტები; ჰიპოთირეოზის დროს მომატებულია თიროიდმასტიმულირებელი ჰორმონი (TSH), ხოლო თავისუფალი თიროქსინი (T4) შემცირებულია

  • ანტინუკლეური ანტისხეულები, რომლებიც დადებითია სისტემური წითელი მგლურას ან სკლეროდერმის შემთხვევაში

  • რევმატოიდული ფაქტორი, რომელიც დადებითია რევმატოიდული ართრიტისას

  • შრატის კრეატინკინაზა (CK) მომატებულია დერმატმიოზიტის დროს

  • გულმკერდის რენტგენი, რომელიც აჩვენებს ინფილტრატებს ატიპური პნევმონიის დროს ან თიმომაში გლუვი მასის არსებობისას

  • ერითროპოეტინის დონე, რომელიც შეიძლება შეუსაბამოდ დაქვეითებული იყოს თირკმლის ქრონიკული უკმარისობის მქონე პაციენტებში. თუ საეჭვოა ასოცირებული მეორადი ჰიპერპარათირეოზი, გასათვალისწინებელია შრატში კალციუმის და პარათიროიდული ჰორმონის დონე.

ნორმოციტული ანემია: ჰიპერპროლიფერაციული

შესაძლო დიაგნოზები

  • მოიცავს ჰემოლიზურ ანემიას.

  • ეს მდგომარეობები შეიძლება გამოწვეული იყოს მიკროანგიოპათიური ჰემოლიზური ანემიით, აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემიით, მედიკამენტებით, ინფექციებით, მემკვიდრეობითი მდგომარეობებით, ტრანსფუზიული რეაქციებით ან დამწვრობით.

ანამნეზი

  • ჰემოლიზი შეიძლება გამოიწვიოს პენიცილინმა, მეთილდოფამ, ლევოდოპამ, ქინიდინმა, ცეფალოსპორინებმა და ზოგიერთმა ანთების საწინააღმდეგო არასტეროიდულმა პრეპარატმა. ციკლოსპორინმა, ტაკროლიმუსმა, კლოპიდოგრელმა, პერორალურმა კონტრაცეპტივებმა და ზოგიერთმა ქიმიოთერაპიულმა პრეპარატმა შესაძლოა გამოწვიოს ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომი. დაავადების გამომწვევი მედიკამენტების შეწყვეტა იწვევს ანემიის კუპირებას.

  • შეიძლება აღინიშნოს მიკროანგიოპათიური დაავადება ანამნეზში. დისემინირებული სისხლძარღვშიგა შედედების ცნობილი გამომწვევი მიზეზებია: მიმდინარე მწვავე ინფექცია, სეფსისი, ავთვისებიანი მდგომარეობები, სამეანო გადაუდებელი მდგომარეობა, ტრავმა, დამწვრობა, ინტოქსიკაცია შხამიანი ცხოველის ტოქსინით, მედიკამენტის ზედოზირება ან ენდოთელიუმის დაზიანება რაიმე სხვა მიზეზით. მწვავედ განვითარებული ნევროლოგიური სიმპტომები (თავის ტკივილი, კონფუზია, ფოკალური სისუსტე, გულყრები ან კომა) საეჭვოს ხდის თრომბოზული თრომბოციტოპენიური პურპურის არსებობას. მდედრობითი სქესის პაციენტებს შეიძლება აღენიშნოთ ასოცირებული მენორაგია. უეცრად განვითარებული თავბრუსხვევა, თავის ტკივილი, ფსიქიკური სტატუსის ცვლილება, მგრძნობელობის ან მოტორული ძალის დაკარგვა, გულმკერდის არეში ტკივილის ან ზეწოლა, ქოშინი ან შეშუპება ჰიპერტენზიის მქონე პაციენტში საეჭვოს ხდის ავთვისებიანი ჰიპერტენზიის არსებობას; შეიძლება ასევე აღნიშნოს თირკმლის უკმარისობის ან ეკლამფსიის ანამნეზი. ჰემანგიომაზე ეჭვს აჩენს ჩვილსა ან ბავშვში კანის გაფართოებული სისხლძარღვოვანი დაზიანება. ხელოვნური სარქვლით ჩანაცვლების ანამნეზი შეიძლება მიუთითებდეს პროთეზით გამოწვეულ ჰემოლიზზე.

  • კანის დამწვრობამ, რომელიც აზიანებს სხეულის ზედაპირის 10%-ზე მეტს, შეიძლება გამოიწვიოს ჰემოლიზური ანემია ან დისემინირებული სისხლძარღვშიგა შედედება.

  • ინფექციური მიზეზებია: ციტომეგალოვირუსი (CMV), ინფექციური მონონუკლეოზი, ტოქსოპლაზმოზი და ლეიშმანიოზი. სისხლიანმა დიარეამ უნდა დააჩქაროს Escherichia coli -ის ინფექციაზე და ჰემოლიზურ-ურემიულ სინდრომზე ეჭვის გაჩენა.

  • პაციენტებს, მემკვიდრეობითი ჰემოლიზური ანემიით, როგორიცაა ნამგლისებრუჯრედოვანი ანემია, თანდაყოლილი სფეროციტოზი ან გლუკოზა-6-ფოსფატ დეჰიდროგენაზას (G6PD) დეფიციტი, შეიძლება ჰქონდეთ დადებითი ოჯახური ანამნეზი. პერსისტენტული ტკივილი ჩონჩხში, გულმკერდის ან მუცლის არეში; პრიაპიზმი; ქვედა კიდურების კანის წყლულები; ან მწვავე პნევმონიის მსგავსი სინდრომი მიუთითებს ნამგლისებრუჯრედოვან ანემიაზე.

  • ანამნეზში ადრე არსებული აუტოიმუნური დაავადება (მაგ., სისტემური წითელი მგლურა, რევმატოიდული ართრიტი ან სკლეროდერმა) და ლიმფოპროლიფერაციული დაავადებები (როგორც წესი, არაჰოჯკინის ლიმფომა ან ქრონიკული ლიმფოციტური ლეიკემია), რომელმაც შეიძლება გამოიწვიოს აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემია. გასათვალისწინებელია, რომ აუტოიმუნურმა დაავადებებმა შესაძლოა გამოიწვიოს ჭეშმარიტი ერითროციტული აპლაზია, რა დროსაც რეტიკულოციტების რაოდენობა იქნება დაქვეითებული, ლაქტატდეჰიდროგენაზას, ჰაპტოგლობინისა და ბილირუბინის ნორმალურ დონესთან ერთად.

  • ახლახან ჩატარებული სისხლის გადასხმა შეიძლება მიუთითებდეს ტრანსფუზიული რეაქციით გამოწვეულ ჰემოლიზზე.

  • ტყვიასთან საყოფაცხოვრებო პირობებში ან პროფესიული ექსპოზიცია საეჭვოს ხდის ტყვიით ტოქსიკურობას.

გამოკვლევა

  • მიკროანგიოპათიური დაავადების ნიშნები: შეიძლება არსებობდეს სისხლდენით გამოწვეული პურპურა ან ეკქიმოზი. სისტოლური არტერიული წნევა > 210 მმ ვწყ. სვ. და დიასტოლური არტერიული წნევა > 130 mm მმ ვწყ.სვ. მიუთითებს ავთვისებიან ჰიპერტენზიაზე; ასოცირებული ნიშნები შეიძლება მოიცავდეს: ახალ შუილს, გულის აუსკულტაციისას S3 ტონს, საუღლე ვენების დაჭიმვას, ხიხინს ან ქვედა კიდურების შეშუპებას, ოლიგურიას ან პოლიურიას, ფოკალურ ნევროლოგიურ ნიშნებს და ჰიპერტენზიულ რეტინოპათიას. კანის მოწითალო- ყავისფერი ან იისფერი სისხლძარღვოვანი დაზიანება შეიძლება მიუთითებდეს ჰემანგიომაზე.[34]

  • სპლენომეგალია ვლინდება თანდაყოლილი სფეროციტოზის დროს. შეიძლება გამოვლინდეს ფონური აუტოიმუნური დაავადებების კლინიკური ნიშნები. ლიმფადენოპათია შესაძლოა მიუთითებდეს ინფექციურ მონონუკლეოზზე, ლეიკემიაზე, ლიმფომასა ან აუტოიმუნურ დაავადებაზე.

საწყისი კვლევები

  • სისხლის საერთო ანალიზი და პერიფერიული სისხლის ნაცხი გამოკვლეული უნდა იყოს ფონურ მიზეზებზე . თრომბოციტოპენია შისტოციტებთან ერთად მყარად მიანიშნებს მიკროანგიოპათიურ ჰემოლიზურ ანემიაზე. სფეროციტების არსებობა აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემიის ან თანდაყოლილი სფეროციტოზის მიმანიშნებელია. თანდაყოლილი სფეროციტოზი ასევე დაკავშირებულია ერითროციტებში ჰემოგლობინის საშუალო შემცველობის მომატებასთან. ნამგლისებრი ფორმის ერითროციტები დიაგნოსტიკურია ნამგლისებრუჯრედოვანი ანემიისთვის.[30] ჰაინცის სხეულები, ექსცენტროციტები ან დეგმაციტები ("მოკბეჩილი უჯრედები") ვლინდება გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტის დროს.

  • თუ საეჭვოა ჰემოლიზური ანემია, უნდა შეფასდეს შრატში ლაქტატდეჰიდროგენაზას, ჰაპტოგლობინის და ბილირუბინის კონცენტრაცია. ლაქტატდეჰიდროგენაზას და ბილირუბინის მომატებული დონე ჰაპტოგლობინის შემცირებულ რაოდენობასთან ერთად მყარად მიანიშნებს ჰემოლიზურ ანემიაზე. კლინიკური სიყვითლე ჩნდება მას შემდეგ, რაც ბილირუბინის დონე გაიზრდება 34.2-დან 68.4 მმოლ/ლ (2-4 მგ/დლ)-მდე.

განსახილველი ტესტები, როცა საეჭვოა მიკროანგიოპათიური ჰემოლიზური ანემია

  • სისხლის შრატის კრეატინინი, რომელიც შესაძლოა მომატებული იყოს პაციენტებში, ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომით ან ავთვისებიანი ჰიპერტენზიით. თირკმლის ბიოფსია უზრუნველყოფს ჰემოლიზურ-ურემიული სინდრომის დასკვნით დიაგნოზს.

  • პროთრომბინის დრო და აქტივირებული ნაწილობრივი პროთრომბინის დრო, რომელიც გახანგრძლივებულია დისემინირებული სისხლძარღვშიგა შედედების დროს, მაგრამ ნორმაშია სხვა მიკროანგიოპათიური ჰემოლიზური ანემიებისას. პაციენტებში, დისემინირებული სისხლძარღვშიგა შედედების შეფასებისას ვლინდება მომატებული D-დიმერი და ფიბრინის დეგენერაციის პროდუქტები, ფიბრინოგენის დაბალ დონესთან ერთად. საეჭვო არეების რენტგენი და მაგნიტურ რეზონანსული ტომოგრაფია (MRI) ავლენს პარენქიმული ორგანოების ჰემანგიომას.

სხვა ჰემოლიზური ანემიების დროს განსახილველი ტესტები

  • პირდაპირი ანტიგლობულინის რეაქცია (კუმბსის ტესტი), რომელიც დადებითია აუტოიმუნური ჰემოლიზური ანემიის დროს.

  • მემკვიდრეობითი მიზეზების გამოსავლენი ტესტები. ნამგლისებრუჯრედოვანი ანემია დიაგნოსტირდება სისხლის საერთო ანალიზით. ოსმოსური მდგრადობის ტესტი დადებითია თანდაყოლილ სფეროციტოზის შემთხვევაში; უჯრედები იშლება ჰიპოოსმოსური ხსნარის ზემოქმედებისას. გლუკოზა-6-ფოსფატდეჰიდროგენაზას დეფიციტის სინჯები ავლენს ფერმენტის დეფიციტს.

  • ინფექციის გამოსავლენი ტესტები. ჰეტეროფილური ანტისხეულების გამოვლენის ტესტი ან EBV IgM დადებითია ინფექციური მონონუკლეოზის დროს. ციტომეგალოვირუსული IgM დადებითია ციტომეგალოვირუსული ინფექციის დროს. ორმაგი "სენდვიჩის" მეთოდით IgM ანტისხეულების გამოსავლენი იმუნოსორბენტული ანალიზი (ELISA) ან IgG -ის გამოსავლენი ტესტი დადებითია IgM-ზე მწვავე ტოქსოპლაზმოზის დროს. ლეიშმანიოზის დროს ელენთის ან ძვლის ტვინის ასპირატი აჩვენებს პარაზიტის ამასტიგოტებს.

  • ტყვიით ტოქსიკურობისას სისხლში მომატებულია ტყვიის დონე.


    ვენიპუნქტურა და ფლებოტომია - ანიმაციური დემონსტრაციავენიპუნქტურა და ფლებოტომია - ანიმაციური დემონსტრაცია

მაკროციტული ანემია: მეგალობლასტური

შესაძლო დიაგნოზები

  • მთავარი გასათვალისწინებელი მიზეზებია B12 ვიტამინის ან ფოლიუმის მჟავის დეფიციტი ან მედიკამენტები, რომლებიც არღვევს დნმ-ის სინთეზს. ფარისებრი ჯირკვლის აუტოიმუნური დაავადება შესაძლოა თანმხლები იყოს პერნიციოზულ ანემიასა და ატროფიულ გასტრიტთან, რაც ამცირებს B12-ის აბსორბციას. შესაბამისად, როდესაც ვფიქრობთ ჰიპოთირეოზის აუტიმუნურ ეტიოლოგიაზე, რეკომენდებულია სკრინინგი B12-ის დეფიციტზე.[66]

  • დაავადების გამომწვევი მედიკამენტების შეწყვეტა იწვევს ანემიის კუპირებას.

ანამნეზი

  • მალნუტრიციით, ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარებით განპირობებულმა საკვების უკმარისობამ ან მკაცრი ვეგენური ან ცილით ღარიბმა დიეტამ შეიძლება გამოიწვიოს B12 ვიტამინის და/ან ფოლიუმის მჟავის დეფიციტი.

  • ცელიაკიის, ტროპიკული სპრუს, კრონის დაავადების, კუჭსა ან ნაწლავზე ჩატარებული ადრინდელი ოპერაციის ანამნეზი ან მიკროფლორის ჭარბი ზრდა შესაძლოა, მიუთითებდეს მალაბსორბციაზე.

  • ფოლიუმის მჟავოს დეფიციტის სიმპტომებია: შეშუპებული, წითელი, მტკივნეული ენა; ანგულარული სტომატიტი; კანის და ლორწოვანი გარსების ლაქოვანი ჰიპერპიგმენტაცია; მუდმივი მსუბუქი ცხელება.

  • მედიკამენტური ანამნეზი: დაავადების გამომწვევი ცნობილი მედიკამენტები: პურინის, პირიმიდინის ანალოგები, რედუქტაზა, მეთოტრექსატი, ტრიმეთოპრიმი, ანტიკონვულსანტები, პერორალური კონტრაცეპტივები, ციკლოსერინი, p-ამინოსალიცილის მჟავა, მეტფორმინი, კოლხიცინი, ნეომიცინი და ბიგუანიდები. ცნობილია, რომ ჰიდროქსიურეა იწვევს ოვალურ მაკროციტოზს, საშუალო კორპუსკულური მოცულობით (MCV) > 110 ფემტოლიტრზე (FL).

საწყისი კვლევები

  • შრატში B12 ვიტამინის დონე მცირდება და მეთილმალონის მჟავას დონე იმატებს B12 ვიტამინის დეფიციტის დროს. ეს უკანასკნელი უფრო სენსიტიურია და გამოიყენება, რათა საბოლოოდ გამოირიცხოს B12 ვიტამინის დეფიციტი. ერითროციტების საშუალო კორპუსკულური მოცულობა >115 fL, როგორც წესი, აღინიშნება კვებითი დეფიციტის დროს.

  • ფოლიუმის მჟავის დეფიციტის დროს შრატში დაბალია ფოლიუმის მჟავის დონე. თუ აღნიშნული დაქვეითებულია, B12 ვიტამინის დეფიციტის გამოსარიცხად უნდა შეფასდეს B12 ვიტამინისა და მეთილმალონის მჟავას დონე, სანამ ფოლიუმის მჟავის დონე კორეგირდება. თუ შრატში ჰომოცისტეინის დონე ნორმაშია, ფოლიუმის მჟავის დეფიციტის დიაგნოზი ნაკლებსავარაუდოა. ფოლიუმის მჟავის დეფიტის დროს ერითროციტის ფოლიუმის მჟავა უფრო ზუსტი ინდიკატორია, ვიდრე შრატში ფოლიუმის მჟავის დონე.

  • შინაგანი ფაქტორის (კასლის ფაქტორის) საწინააღმდეგო და კუჭის პარიეტული უჯრედის ანტისხეულები დადებითია პერნიციოზული ანემიის დროს.

მაკროციტული ანემია: არამეგალობლასტური

შესაძლო დიაგნოზები

  • განსახილველი მიზეზებია: ალკოჰოლის ჭარბი მოხმარება, მიელოდისპლაზიური სინდრომი, ღვიძლის ქრონიკული დაავადებები, ძვლის ტვინის თანდაყოლილი უკმარისობის სინდრომები.

ანამნეზი

  • ალკოჰოლის დიდი რაოდენობით მოხმარება მიუთითებს ალკოჰოლით გამოწვეულ ანემიაზე, რომელიც, როგორც წესი, გრძელდება თვეების განმავლობაში სრული აბსტინენციის შემდეგ. ღვიძლის ქრონიკული დაავადების ანამნეზი ღვიძლის დაავადებით გამოწვეულ ანემიაზე მიუთითებს.

  • ნავთობის დისტილატების პროდუქტებთან (განსაკუთრებით, ბენზოლთან), ქიმიო- ან რადიოთერაპიასთან ადრინდელი ექსპოზიციის ანამნეზი აძლიერებს ეჭვს მიელოდისპლაზიურ სინდრომზე.

  • ანამნეზში ცხელება, დაღლილობა, სისუსტე, განმეორებითი ინფექციები, ანორექსია, ღამის ოფლიანობა, ქოშინის და სისხლჩაქცევების ადვილად განვითარება ეჭვს აჩენს მიელოდისპლაზიურ სინდრომზე.

  • ჩვილში განმეორებითი ინფექციები აძლიერებს ეჭვს ძვლის ტვინის თანდაყოლილი უკმარისობის სინდრომების არსებობაზე.

გამოკვლევა

  • შეიძლება გამოავლინოს ქრონიკული ალკოჰოლიზმის ან ღვიძლის ქრონიკული დაავადებების სტიგმა.

  • თანდაყოლილ დისკერატოზს ახასიათებს ტრიადა: პათოლოგიური ფრჩხილები, ბადისებრი გამონაყარი კანზე და ლეიკოპლაკია.

  • ჩონჩხის პათოლოგია და განვითარებაში ჩამორჩენა ვლინდება შვახმან-დაიმონდის სინდრომის დროს.

კვლევები

  • სისხლის საერთო ანალიზი აჩვენებს ასოცირებულ ნეიტროპენიას და თრომბოციტოპენიას მაკროოვალოციტებთან ერთად მიელოდისპლაზიური სინდრომის დროს.

  • ძვლის ტვინის ასპირაცია და ბიოფსია აჩვენებს მიელობლასტებს მოუმწიფებელ წინამორბედებთან ერთად მიელოდისპლაზიური სინდრომის დროს. ასევე იდენტიფიცირდება ძვლის ტვინის თანდაყოლილი უკმარისობის სინდრომების დიაგნოსტიკური ნიშნები.

  • ციტოგენეტიკა ავლენს ქრომოსომულ ტრანსლოკაციას მიელოდისპლაზიური სინდრომის დროს.

  • დამატებითი ტესტები ძვლის ტვინის თანდაყოლილი სინდრომებისთვის: დიეპოქსიბუტანი ან მიტომიცინი-c რეზისტენტობის ტესტი დადებითია ფანკონის ანემიისას. გენეტიკური ტესტირება ავლენს ფონურ მუტაციებს.

აღნიშნული მასალა უნდა გამოიყენოთ disclaimer მიხედვით