კრიტერიუმები

ამერიკულ ევროპული კონსესუსის კომიტეტის (AECC) განსაზღვრებების ბერლინის მოდიფიკაცია[1]

2012 წელს განხორციელდა მცირედი ცვლილებები ARDS-ის AECC განმარტებებში (სახელწოდებით „ბერლინის განმარტება“). ARDS-ის დიაგნოზის დასმა შეიძლება, თუ პაციენტი აკმაყოფილებს ყველა ქვემოთ ჩამოთვლილ კრიტერიუმს:

  • მწვავედ დაწყვება (ცნობილი კლინიკური მდგომარეობისდან 1 კვირაში)

  • გულმკერდის რენტგენოგრამაზე ბილატერალური დაჩრდილვები (რომლებიც არ აიხსნება ეფუზიებით, კოლაფსით ან კვანძებით)

  • სუნთქვის უკმარისობა ბოლომდე ვერ აიხსნება გულის უკმარისობით ან სითხის სიჭარბით (ობიექტური გასინჯვით რეკომენდირებულია ექოკარდიოგრამა, თუ რისკ ფაქტორები არ არსებობს).

მწვავე რესპირატორული დისტრეს სინდრომის სიმძიმე

  • მსუბუქი: PaO₂/FiO₂ 200 - 300 PEEP or CPAP ≥5 cm H₂O დროს

  • საშუალო: PaO₂/FiO₂ 100 - 200 PEEP ≥5 cm H₂O დროს

  • მძიმე: PaO₂/FiO₂ ≤100 PEEP ≥5 cm H₂O დროს.

აღნიშნული მასალა უნდა გამოიყენოთ disclaimer მიხედვით