ეპიდემიოლოგია

ბავშვები ყოველწლიურად ცივდებიან 6-8-ჯერ, ხოლო ზრდასრულები - 2-4-ჯერ.[3][4][5][6][7] ზრდასრულები, რომელთაც აქვთ კონტაქტი ბავშვებთან, ცივდებიან უფრო ხშირად, ვიდრე ის ზრდასრულები, რომელთაც ბავშვებთან კონტაქტი არა აქვთ.[8] დასავლეთის ქვეყნებში ზემო სასუნთქი გზების ინფექციები, ცხვირის გაჭედვა, ყელთან დაკავშირებული ჩივილები და ხველა ზოგადი პრაქტიკის ექიმების კონსულტაციების 11%-ს შეადგენს.[3] გაციება აშშ-ში ყველაზე ხშირი დაავადებაა, რომელზეც მოდის ყოველწლიურად 37 მილიონი (3%) ამბულატორიული ვიზიტი.[9] აშშ-ში ჩატარებული კვლევით დადგინდა, რომ ბოლო 4 კვირის განმავლობაში ზარდსრულების 23,6%-ს აღენიშნებოდა გაციების ნიშნები.[10]

სქესის ან ეთნიკური წარმომავლობის მიხედვით გაციების სიხშირე არ განსხვავდება. ინფექციების უმეტესობას ადგილი აქვს ზამთარში. ასევე მიიჩნევა, რომ გაციება ზაფხულის და ზამთრის პერიოდებში გამოწვეულია სხვადასხვა ვირუსით.[8] მდგომარეობა საკმაოდ გადამდებია და მნიშვნელოვნი წილი აქვს სკოლებისა თუ სამსახურების გაცდენის თვალსაზრისით, თუმცა გაურკვეველია, გადადება და გავრცელება ძირითადად ხდება ხელით კონტაქტით, აეროზოლით თუ ზედაპირების აეროზოლური დაბინძურებით, რის შემდეგაც ინფექციური პათოგენი გადადის პირის ღრუს ლორწოვან გარსზე (მაგ. საკვების მიღებისას).

თანმხლები სიკვდილობა/ავადობა იშვიათია, თუმცა ქმნის მნიშვნელოვან დისკომფორტს, არის სკოლების და სამსახურების გაცდენის და ჯანდაცვის სფეროს ხარჯების მიზეზი.[10]

აღნიშნული მასალა უნდა გამოიყენოთ disclaimer მიხედვით